کاشف

 

ویژه نامه کاشف روزنامه جام جم در بخش تحت عنوان بر پلکان حیات مطلب زیر را آورده است:

به دنبال تکامل...

داستانی هست که می گوید اوایل پیدایش سلول های حیاتی هر سلول فقط یک رمز همراه داشت که هر جا می رفت باخود حمل می کرد سلول های آن دور و زمانه آنقر با صرفه بودند که حتی به اکسیژن هم احتیاجی نداشتند پس تنفسی هم در کار نبود وقتی تنفسی نباشدسوخت وساز هم نخواهد بود و سلول از راه تخمیر به زندگی درویشی خود ادامه می داد.

گفتیم درویشی چون واقعا این تنفس است که توان کارهای عجیب و غریب به سلول می دهد آن زمانه سلول یک چهار دیواری ساده با چندرمز بود منظور از رمز را بعد بیشتر توضیح خواهیم داد اما فعلا داشته باشید که هر رمزی از یک سری کد تشکیل شده و سلول مثل یک کارخانه پروتئین سازی از روی همین کده پروتئین خاص را می سازد.

یک عالم اندامک ریز و درشت توی این سلول مشغول فعالیت و حرکت هستند چرا می گوییم اندامک ؟به یک یا چند عضواز بدن که با هم کار مشترکی را دنبال می کنند اندام می گوییم و حالا چون قرار است اعضای سلول را نام گذاری کنیم که با هم در ارتباطند به آن اندامک می گوییم.حالا همتنطور که هر اندام بدن لنگ بزند کل بدن تحت تنش قرار می گیرد اینجا هم اگر هر کدام از اندامک ها کار درست و مخصوص خودشان را انجام ندهند، سلول بیچارهمجکوم به فنا است و تا حال هر چند چیزهای زیادی راجع به پیوند کلیه ، قلب و رگ و... شنیده ایم اما ممکن نیست بشود هسته ای را به سلولی پیوند زد یا میتوکندری هایسش را تکمیل کرد و چون چنین نمی شود سلول ما تصمیم می گیرد به یک اقدام متهورانه دست بزند. بالاخره روزگاری هم از راه رسید که سلول کوچک و جمع و جور ما به فکر داشتن اسباب و وسایل بیشتری بیفتد، چرا که این طوری خطر نابودی هم کمتر می شود. جهان به سمت تکامل و پیچیده شدن پیش می رود و اجتماعات ساده و بی وسیله زودتر... می یابند.

سلول ها هم باید به وسایلی مجهز می شد که هم بازده سوخت و سازش رابیشتر کند و هم کمگکی برای رشد و توسعه اش باشند و درست مثل یک سیستم بتواند از آن چیزهایی که دارد و موجود است بهترین بهره را ببرد، پس سلول ها به سمت بهره وری حرکت می کنند.

                                                          نظر شما چیست؟

 

  
نویسنده : alireza lotfi ; ساعت ٦:۳٢ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۳۱ اردیبهشت ،۱۳۸۳